توجه : روزنامه آسیا هیچگونه فعالیتی در شبکه های اجتماعی نظیر اینستاگرام ، تلگرام و غیره ندارد و هر گونه صفحه ای منتسب به این روزنامه جعلی است .

باید و نبایدهای اجرای طرح نیم بها نشریات در دولت یازدهم

|
0 دیدگاه

طرح اشتراک نیم بها و یا به عبارتی تا نیم بها نشریات که توسط معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت یازدهم راه اندازی شده است با اینکه طرحی نو و تازه به شمار می رود در همان ابتدای امر با نظر برخی علاقمندان و از طرفی منتقدان همراه بوده است.

طرح اشتراک نیم بها نشریات به خوانندگان وعلاقه مندان مطبوعات این امکان را می دهد که نشریه مورد نظر خود را به نیم بها تهیه کنند؛ ادامه این روند شاید در اذهان برخی افراد خلاقانه به نظر رسد ولی در مقابل، امکان اینکه با انتقاد بعضی از مطبوعات که در توانشان نیست تا محصولات خود را نیم بها در اختیار مخاطبان خود قرار دهند وجود نداشته باشد.
به گزارش سایت رسمی انجمن صنفی مدیران رسانه با توجه به شرایط اقتصادی موجود ، برخی از مدیران رسانه احساس کردند با راه اندازی طرح نیم بها می توانند تا چهار هزار مشترک خود را ثابت داشته باشند و تا حدودی از فروخته شدن قطعی این شمار از نشریات و تامین بخشی از هزینه های چاپ و کاغذ خود با خیالی آسوده شب را صبح کنند.
بنابراین گزارش اما هم اکنون این طرح با مشکلاتی مواجه شده است و مدیرانی که چند سالی است به حمایت های دولتی عادت کرده اند و یارانه هایشان را یک بار در قالب کاغذ دولتی و بار دیگر در قالب وجه نقد دریافت می کنند ، دیگر نمی توانند روی مبلغ مشخصی حساب کنند، حالا این دسته افراد دچار دغدغه هایی شده و سوالات زیادی در این خصوص، پیش کشیده اند.
انجمن صنفی مدیران رسانه ها برای پاسخگویی به این منظور و برای دومین بار اقدام به برگزاری جلسه هم اندیشی اعضای خود با معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کرد و از آنان خواست تا دغدغه های خود را با ، حسین انتظامی ، معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد در میان گذارند.
براساس این گزارش در طرح اشتراک نیم بها این امکان وجود دارد که مدیر نشریه تا ۵۰۰ عدد نشریه را به صورت اهدایی به خوانندگان و علاقه مندانش تقدیم کند ونیمی از هزینه آن را از وزارت ارشاد بگیرد و از آن طرف تا سه هزار و ۵۰۰ تن از علاقه مندان می توانند مشترک نیم بهای یک نشریه باشند و هر شخص تا سه نشریه را می تواند انتخاب کند و به صورت نیم بها مشترک آن باشد. اما انجام این طرح به همین سادگی ها هم نبود. سود این طرح باعث شد پای عده ای از سرمایه گذارانی که کمترین توجه را به سرمایه گذاری در مطبوعات داشتند باز شود و از این رو مشکلاتی را نیز با خود آوردند.
طبیعی است که بسیاری از نشریات تازه متولد شده از ماه ها و هفته های ابتدایی نمی توانستند سه هزار و ۵۰۰ مخاطب پر و پا قرص داشته باشند و به این ترتیب سرمایه گذاران و اپراتورهای توزیع که از این موضوع ذینفع بودند با یک پیشنهاد تازه به مدیران مسئول تازه کار وارد شدند و آن اهدای چهار هزار نشریه به صورت رایگان به مخاطبان بود.
اما این کار هم به این راحتی نبود. سیستم سامانه اشتراک نیم بها طوری برنامه ریزی شده بود که باید اسم کامل کد ملی شماره موبایل و نشانی دقیق، همراه کدپستی افراد وارد آن می شد و سپس سیستم، کدی را به تلفن همراه فرد ارسال می کرد و در صورت ارائه آن کد ثبت نام فرد تکمیل می شد.
البته این موضوع باعث شد شغلی به نام بازاریاب کدگیری ایجاد شود و بازاریابان به افراد مراجعه می کردند و پیشنهاد می کردند در ازای مشخصات خود، نشریه کاملا رایگان دریافت کنند.
طرح راستی آزمایی که البته از ابتدای طرح وجود داشت به صورت خیلی جدی شروع به انجام شد. در این طرح با مشترکان تماس گرفته و از آنان پرسیده می شد که آیا نشریه به دست آنها می رسد یا خیر؟ مشکل دیگری که خود را نشان داد این بود که گروهی ازاپراتورها نشریات را به دست مخاطبان نمی رساندند و یا اینکه آن را داخل حیاط و یا پارکینگ می انداختند و شاید سایر همسایه های علاقه مند، نشریه را بدون اجازه برمی داشتند. به هرحال مخاطبی که با او تماس گرفته شده بود می گفت نشریه به دستش نرسیده و این باعث می شد نشریه و اپراتور در راستی آزمایی، نمره کمتری گیرد و پرداختی ارشاد به آنها کمتر از تصوراتشان می شد؛ بنابراین این مساله، حساب و کتاب شان را حسابی بهم می ریخت و آنان را عصبانی می کرد.
به گزارش انجمن صنفی مدیران رسانه ، اتفاق دیگری که افتاد این بود که نشریاتی که تاکنون مسکوت بودند و چاپ نمی شدند حالا به همت اینترنت و مطالب تکراری آن چاپ می شدند و کیفیت مطالب بسیار پایین بود. به علاوه کیفیت چاپ آنان نیز بسیار پایین بود. این موضوع باعث شد تا قانون دیگری به نام «ضریب کیفی» وارد طرح اشتراک نیم بها و یا همان «تا نیم بها» شود.
ضریب کیفی به نکاتی چون کیفیت چاپ و کاغذ ، صفحه بندی و تولیدی بودن مطالب و چند فاکتور دیگر توجه می کند و به نشریات نمره ای بین صفر تا ۱۰۰ می دهد که بر آن اساس تعیین می شود چند درصد از بهای نشریه واقعی است و البته این کار در کمیته دیگری به نام تعیین قیمت انجام می شود.
فلسفه وجودی کمیته تعیین قیمت این است که از آنجایی که ارشاد نیمی از بهای نشریات را پرداخت می کرد تا آنجایی که جا داشت نشریات قیمت شان را بالا می بردند و البته بیشترین قیمتی که پرداخت می شد ۳۰ هزار ریال بود.
حالا قیمت ها براساس ضریب کیفی تعیین می شود و دیگر ارشاد قیمت روی جلد را معیار پرداخت های خود نمی داند.
بنابراین گزارش ، این ها قوانینی هستند که مدیران مسئول را دچار دردسرهایی کرده است. آنان نظرات جالبی داشتند. در جلسه هم اندیشی مدیران رسانه ها با معاون مطبوعاتی که به همت انجمن صنفی مدیران رسانه ها برگزار شد آنان به تمام این قوانین اعتراض کردند. چرا که بر این اساس حتی یک پنجم قیمت مجله هم به آنان پرداخت نمی شود و آنان که به نیمی از این پول دلخوش کرده بودند حالا نمی دانستند باید چه کنند؟
فریدون رضوی مدیر مسئول دیده بان توسعه در این نشست اظهار کرد: اگر هدف این طرح تهیه محتوای مطلوب و عرضه آن در بسته بندی خوب و توزیع مناسب آن به مشترکان است با وجود قوانین سخت آن میسر نمی شود چرا که در قالب این طرح حتی یک پنجم هزینه ها به ناشر بازنمی گردد و مقرون به صرفه نیست.
محسن احمدی، اعتقاد داشت باید پای سرمایه گذاران به مطبوعات باز شود. چنانکه به سینما باز شد و ما اکنون شاهد رشد سینمای ایران هستیم و این اتفاق باید در رسانه ها و مطبوعات نیز افتد. اما به شرطی که تضمینی برای بازگشت سرمایه و سود وجود داشته باشد و این تغییر قوانین امنیت سرمایه را تهدید می کند.
انصاری منش، گفت: کل بودجه طرح اشتراک نیم بها ۳۰۰ میلیارد ریال بوده است که در سه ماه اول سال ۹۵ حدود ۱۰۰ میلیارد ریال آن هزینه شد بقیه آن حتی تا پایان سال را نیز کفاف نمی دهد. بقیه این هزینه از کجا و به چه شکلی تامین خواهد شد.
اروج زاده نیز اظهار کرد: چرا روی این طرح تبلیغات انجام نمی شود تا مردم خبردار شوند و مشترکان واقعی باشند و این بی شک به نفع همه خواهد بود که علاقه مندان به هر نشریه ای آنرا تهیه کنند و مشتری دائمی آن باشند.
یحیی رضوی، مدیر مسئول نشریه مهندسی پزشکی نیز اذعان کرد: بسیاری از علاقه مندان و مشترکان نشریات تخصصی مراکز مربوطه به آن رشته ها هستند. اما در طرح اشتراک فقط افراد می توانند ثبت نام کنند. امکانی فراهم شود تا نشریات به مراکز ارسال شوند.
کامران احمد پور، مدیر مسئول روزنامه نود گفت: وقتی نشریات را رایگان به مردم می دهیم گاهی این پیام ارسال می شود که این نشریات ارزش خریداری ندارند. بهتراست این نشریات به مناطق محروم ارسال شود که توان خرید ندارند و از نشریات استقبال می کنند.
آذرنگار، اپراتور شهرستان یزد چنین معتقد بود:مجلات در طرح اشتراک نیم بها مورد اقبال اپراتورها و سرمایه گذاران نیستند چرا که درآمد کمتری نسبت به روزنامه ها و به خصوص هفته نامه ها دارند. باید فکری به حال آنها شود که مهجور واقع شده اند .
نوربخش، اپراتور دیگر شهر تهران چنین گفت: شهرستان ها نیازمند نشریات هستند و استقبال بیشتری نیز از آن می کنند . اما برای اپراتورها، مقرون به صرفه نیست که به شهرستان ها ارسال کنند. بنابراین باید راه حلی برای آن اندیشیده شود.
بنابراین گزارش ، دیگر مدیر مسئولان حاضر در این نشست هم خواسته مشترکی داشتند و اظهار کردند: طرح اشتراک نیم بها برای برخی سودآور و برای برخی سود آور نیست. ما می خواهیم مثل گذشته یارانه بگیریم و پول یارانه ها از طرح اشتراک کاملا جدا باشد.
مدیر مسئول دیگری پرسید: طرح اشتراک نیم بها برای مشترکین است یا ناشران؟! چرا ناشر باید هم تولید کند و هم سرمایه گذاری؟
معاون مطبوعاتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به سوالات مطرح شده از سوی مدیران رسانه حاضر در این جلسه در ابتدا اظهار تاسف کرد که چرا این جلسه و هم اندیشی یکسال قبل برگزار نشد که بسیاری از مدیران رسانه ها با وجود توضیحات مدیران طرح ، انگار کل موضوع را اشتباه متوجه شده اند.
حسین انتظامی ادامه داد: هدف این طرح ایجاد درآمد برای ناشران نبوده است و هدف، ایجاد شوک در بازار تقاضا و در نهایت تحرک بازار نشریات بود. هدف، ایجاد یارانه در مقصد نه مبدا بوده است و متاسفانه کسانی در صنف ما وجود دارند که همیشه تصویرغلطی از این صنف ارائه می دهند. وی در ادامه در مورد هدف دیگر این طرح افزود: این طرح، ضمنا کمکی برای بازاریابی نشریات و دیده شدن آنهاست تا مشترکین واقعی و همیشگی داشته باشند.
معاون وزیر ارشاد خاطرنشان کرد: متاسفانه اکنون از ۶۰۰ هزار مشترک ثبت نام شده در این طرح یک درصد واقعی هستند و ما مجبوریم جلوی تخلفات را بگیریم که تا پایان سال حداقل ۱۵ درصد مشترک واقعی در این طرح داشته باشیم.
انتظامی بیان کرد: برای آنچه تا قبل از این اتفاق افتاده است و برای پرداخت به نشریات دراین طرح مبلغی بالغ بر سه هزار میلیارد ریال نیاز است که ما نمی توانیم برای راضی نگه داشتن نشریات این مبلغ را پرداخت کنیم. در این دولت یارانه مطبوعات از ۵۰۰ میلیارد ریال به یک هزارو ۳۰ میلیارد ریال افزایش یافته است که بخشی از آن به دلیل اجرای طرح اشتراک نیم بها بوده است.
معاون وزیر ارشاد اظهار کرد: اکنون از مدیران مسئول می خواهم اگر اصل این طرح به نظرشان خوب است به اصلاح و تداوم آن کمک کنند و اگر خوب نیست هم اکنون آن را متوقف می کنیم. این طرح در ابتدا ساده بود و به دلیل اتفاقاتی همچون برخی سوءاستفاده ها، اکنون پیچیده و صاحب نظامنامه ای شده است که تا پایان سال ۹۵ تغییری نخواهد کرد.
این مقام مسئول ارشاد ، ناشران را در این اتفاقات مقصر دانست و اینکه باید با صبوری و نظم، اقدام به اشتراک گیری واقعی می کردند نه اینکه کار را به اپراتورها واگذار کنند و اپراتور سالاری راه بیندازند.
نماینده مدیران مسوول در هیات نظارت بر مطبوعات به عوض شدن الگوی مصرف رسانه در تمام جهان اشاره کرد و افزود: با این شرایط رسانه های همگانی و از جمله مطبوعات با تهدید جدی رسانه های موبایل محور مواجه اند و ما در تلاشیم تا با طرح اشتراک نیم بها کمکی باشیم برای مطبوعات تا راه نجاتی بیابند.
وی خاطرنشان کرد: هدف این طرح رایگان دادن نشریات به مردم نیست و رایگان دادن نشریات به مردم نه تنها به آنها کمکی نمی کند بلکه حرمت آنان را زیر سوال می برد.
انتظامی گفت: ضریب کیفی، یکی از اصلی ترین سیاست های ما در طرح اشتراک نیم بهاست که به کمک همه سعی داریم تخصصی تر انجام دهیم.
بنابراین گزارش ، برخی از مدیران مسئول حاضر در نشست که از این اخبار خرسند نشدند از انتظامی خواستند تا در قوانین، تجدید نظر کند و به آنها خبر خوب دهد که با این پاسخ معاون وزیر مواجه شدند: آقایی که خبر خوب می داد رفته است و اگر شما بخواهید باز خواهد گشت .اما این به نفع مطبوعات نیست.

0 پسندیده شده
روزنامه آسیا اپراتور اول
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.