صدمات مهلک کالای قاچاق به اقتصاد کشور

|
0 دیدگاه

تا قبل از به‌وجود آمدن نسل حاضر تعریف و تصور دیگری از قاچاق و قاچاقچی در اذهان عموم وجود داشت به این ترتیب که برای انتقال مواد مخدر به داخل و خارج کشور در مقیاس کوچک، انتقال طلا و …

جهان صنعت:  تا قبل از به‌وجود آمدن نسل حاضر تعریف و تصور دیگری از قاچاق و قاچاقچی در اذهان عموم وجود داشت به این ترتیب که برای انتقال مواد مخدر به داخل و خارج کشور در مقیاس کوچک، انتقال طلا و سایر مسکوکات گرانبها در حد توان یک یا چند نفر یا نقل و انتقال سایر اشیای گرانبها نظیر عتیقه یا آثار باستانی در احجام نه‌چندان بزرگ به خارج کشور و امثال آنها، واژه‌های مزبور مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

امروزه این‌گونه واژه‌ها و تعاریف و عبارات اولا برای همان موارد نیز استفاده می‌شود، ثانیا همان کالاها و اشیا در مقیاس‌های بسیار بزرگ قاچاق می‌شوند و ثالثا انواع قاچاق از محدوده کالاهای مذکور خارج شده و طیف بسیار وسیعی را دربر گرفته است.

به عبارت دیگر طی حدود ربع قرن اخیر امر قاچاق و قاچاقچی‌گری به حدی پیشرفت کرده و توسعه‌یافته که از نظر کیفی یعنی نوع کالا و کمی یعنی میزان آن محدودیت‌ها برداشته شده است.

قاچاق کالاهای فوق‌الذکر هر یک در نوع خود به شکل کنونی ضربات ویرانگر و غیرقابل جبرانی را به شالوده و بنیان اقتصادی کشور وارد می‌کنند. نمونه بارزی که به فوریت می‌توان ارائه کرد، صنعت نساجی کشور است که مشابه درخت تنومندی بود که ریشه آن را قاچاق، رانت و انحصار وارد کردن پارچه خشکانید و از آن درخت بارور فقط چند برگ بی‌رمق باقی مانده که آنها هم در شرف خشکیدن و افتادن هستند. واردات قاچاق کالا مشکلات عدیده‌ای برای کشور ایجاد می‌کند که مهم‌ترین و مخرب‌ترین آنها دو پدیده ضداقتصادی است.

اول- فرار مالیاتی: اصولا یکی از منابع تامین مالی بودجه سالانه کشور برای مصارف جاری و عمرانی، مالیات است که حقوق و عوارض گمرکی بخشی از آن محسوب می‌شود. در بسیاری از کشورهای جهان که فاقد ماده متعفن نفت بوده و از سایر نعمات خدادادی دیگر (به‌گونه‌ای که ایران از آن بهره‌مند است!) بی‌بهره هستند، مالیات و حقوق و عوارض گمرکی محور اصلی منابع بودجه آنها را تشکیل می‌دهد.

در شرایط نامطلوب کنونی اقتصادی ایران که از حدود بیش از یک دهه پیش به‌دلایل و بهانه‌های مختلف و کلا به جهت سوء‌مدیریت اقتصادی گریبانگیر کشور شده است و همچنین به جهت سیر نزولی قیمت نفت که از اوایل روی کار آمدن دولت یازدهم شروع شد، وجوه حاصل از مالیات و حقوق و عوارض گمرکی یکی از منابع قابل توجه تامین مالی کشور را تشکیل داده است.

حال اگر قرار باشد کالاهایی که از آنها باید حقوق و عوارض گمرکی اخذ شود، دور از چشم ماموران گمرک و از طرق غیرقانونی به کشور ورود کنند، چگونه خزانه مملکت می‌تواند از این تجارت و این کالای وارداتی بهره‌مند شود؟! اسکله‌های خصوصی و چنان که گفته می‌شد، فرودگاه(های) پیام و همچنین برخی از گمرکات بی‌مسوول و بی‌ناظر و بی‌صاحب (به گواهی ۲۱۰ کانتینری که در کمتر از یک ماه پیش کشف و ضبط شد) نقش پایگاه‌هایی را بازی می‌کنند که در زمان جنگ توسط دشمن نزدیک مرزها و خاکریزها ساخته می‌شد با این تفاوت که آنها برای زدن ضربه نظامی به کشور بود و اینها برای زدن ضربه اقتصادی هستند.

تفاوت دیگر این پایگاه‌های ویرانگر این است که آنها توسط دشمن به‌ظاهر دشمن ساخته و مورد استفاده قرار می‌گرفتند اما این پایگاه‌ها توسط دشمنان به ظاهر دوست ساخته می‌شوند و قلب اقتصاد کشور را نشانه می‌گیرند.

علاوه بر ضرری که به جهت نپرداختن حقوق گمرکی متوجه کشور می‌شود، ورود کالا از طریق مبادی غیررسمی و غیرقانونی موجب غیرفعال و کمرنگ‌تر شدن نقش گمرک و ادارات گمرکی و به تبع آن کاهش اشتغال در این حوزه و پیامدهای بیکاری و عدم پرداخت بیمه کارکنان به سازمان‌های بیمه‌گر و سایر مزایای ناشی از رونق این بخش مالی و اقتصادی کشور می‌شود.

دوم- تعطیلی صنایع داخلی: به گواهی آنچه در مورد صنعت نساجی گفته شد، وارد کردن کالای قاچاق علاوه بر همه مشکلات و مضراتی که برای اقتصاد و تجارت کشور دارد، تبلور بی‌نظمی‌، بی‌خردی و بی‌رویگی در تنظیم بازار کالای داخلی است.

قاچاق کالا معادلات عرضه و تقاضای داخلی را مختل می‌کند. این پدیده شوم تولید داخل را به‌کلی نادیده انگاشته و از آنجا که تعرفه و پرداخت‌های قانونی را انجام نمی‌دهند، کالای وارداتی به قیمتی کمتر از حد معمول و متعارف به کشور وارد و توزیع می‌شود و به دست مصرف‌کننده می‌رسد.

نتیجه این می‌شود که در شرایط مساوی کالای تولید داخل قدرت رقابت خود را از دست داده و با توجه به اینکه سایر پارامترهای حمایتی مانند تسهیلات بانکی، مشوق‌های اشتغالزایی و امثالهم نیز از حد شعار فراتر نرفته و جز برای افراد و موارد خاص عملا در کشور وجود ندارند، تولید داخل به تدریج کم شده و چراغ کارخانه‌ها یکی پس از دیگری خاموش شده و کارگران از ادامه اشتغال معذور و ابتدا پشت دیوارهای کارخانه‌های متبوع خود به ردیف می‌نشینند، سپس به خانه‌های خود می‌روند و از روز بعد به دنبال کار و پس از آن تحت فشار روحی و شرمندگی خانه و خانواده به‌دنبال آنچه از محصولات داخلی هم آسان‌تر به‌دست جوانان کشور می‌رسد، می‌روند و بر سر جوانان و نیروی کار مفید کشور آن می‌آید که در گوشه پارک‌ها و میادین و زیر پل‌ها دیده می‌شود.

در نابودی صنایع شاخص و برجسته کشور کفش ملی، کارخانه ارج و اخیرا هم کارخانه فارسیت غمنامه‌ای است که دل دلسوزان و دردمندان اقتصادی و صنعتی کشور را به درد می‌آورد.

به واقع چنین به نظر می‌رسد که به دور از شعارها و سخنرانی‌های پوپولیستی سرنوشت تولید و اشتغال در این مملکت محکوم به فناست و عمق فاجعه زمانی نمودار می‌شود که اخیرا کالاهای کشاورزی و به‌خصوص میوه‌ها هم به کاروان کالاهای قاچاق پیوسته و به وفور از مبادی بی‌در و پیکر به این مملکت سرازیر شده‌اند.اینکه پدیده شوم کالای قاچاق چگونه شکل گرفته و تکوین‌یافته و بی‌دغدغه و با خیال راحت به‌طور روزافزونی برسرنوشت صنعت و کشاورزی کشور حاکم شده و اینکه چرا مسوولان مربوطه در سه قوه فقط نظاره‌گر هستند و با تمام قدرت و اقتداری که دارند، در مقابل این بلای خانمانسوز سکوت اختیار کرده‌اند، جای سوال بسیار دارد.

0 پسندیده شده
روزنامه آسیا اپراتور اول
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.