توجه : روزنامه آسیا هیچگونه فعالیتی در شبکه های اجتماعی نظیر اینستاگرام ، تلگرام و غیره ندارد و هر گونه صفحه ای منتسب به این روزنامه جعلی است .
تنها فیلم کیمیاوی بعد از انقلاب در گفت‌وگو با بهزاد خداویسی

نویسنده‌ای که به سد ممیزی خورده است

|
0 دیدگاه

بهزاد خداویسی بعد از چندسال دوری از ایران و بازیگری، این روزها با فیلمی روی پرده است که هجده سال پیش برای بازی در نقش اول آن انتخاب شده‌بود.

خداویسی در «ایران سرای من است» نقش جوانی را دارد که کتابی درباره شعرای کلاسیک ادبیات ایران نوشته است. کتابی که او نوشته به سد ممیزی برخورد کرده و او در رفت‌وآمدهایی که برای رفع این مانع به تهران دارد، در سفری ذهنی و در دل کویر با این شعرا روبه‌رو می‌شود. خداویسی در دهه هفتاد بازیگری پرکار در تلویزیون و سینمای ایران بود. او  با «تحفه‌ها» در سال ۶۶ برای اولین بار به سینمای ایران آمد، با بازی در نقش معلم فیلم «خمره» ساخته ابراهیم فروزش در سال ۷۰ مطرح شد و در سال‌های بعد در فیلم‌هایی چون «ضیافت»، «بانی چاو» و «غریبانه» هم ظاهر شد. با این وجود عمده درخشش او در سریال‌های پربیننده دهه هفتاد بود. بازی در نقش اوصیا دستیار کارآگاه اصفهانی سریال «سرنخ» ساخته کیومرث پوراحمد و مجید دانشجوی اصفهانی هنر در خانه دانشجویی سریال «روزگار جوانی» بیش از پیش چهره او را در ذهن بینندگان ثبت کرد. برای من خانه دانشجویی که او، نصرالله رادش، کیهان ملکی، امین حیایی و مهدی صبایی ساکنین آن بودند تا سال‌ها معنای زندگی دانشجویی بود. گفت‌وگوی ما با بهزاد خداویسی در مورد مهم‌ترین نقشی بود که او در سینمای ایران ایفا کرده است. خداویسی با پرویز کیمیاوی در تنها فیلم او بعد از انقلاب همکاری کرده و خاطرات زیادی از او دارد. این گفت‌وگو با ذکر شروع کار او در کانون پرورش فکری آغاز شد و خیلی زود به عباس کیارستمی چهره شاخص کانون در آن سال‌ها پیوند خورد.

0 پسندیده شده
روزنامه آسیا اپراتور اول
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.