توجه : روزنامه آسیا هیچگونه فعالیتی در شبکه های اجتماعی نظیر اینستاگرام ، تلگرام و غیره ندارد و هر گونه صفحه ای منتسب به این روزنامه جعلی است .

ضرورت همبستگی اوپک برای دستیابی به منافع جمعی

|
0 دیدگاه

کارشناس ارشد اقتصاد انرژی با بیان این که رسیدن ایران به سطح تولید پیش از تحریم‌ها حق طبیعی ایران است، گفت: همه صادرکنندگان نفت به نوعی در یک کشتی نشسته اند و بهتر است به جای تخریب به دنبال منافع جمعی باشند.

مهدی یوسفی با بیان این که نشست الجزایر در چهار سناریو قابل تصور است، اظهار کرد: در سناریو نخست، کشورهای تولیدکننده حاضر در این نشست، درباره کاهش سقف تولید کنونی خود تصمیم گیری کنند، اگرچه در شرایط کنونی بهترین و تاثیر گذارترین سناریوست، اما غیرمحتمل به شمار می آید.

وی ادامه داد: در سناریو دوم تولیدکنندگان تصمیم به تثبیت سطح تولید بگیرند اما به دلیل ابهام‌هایی که درباره آن مطرح است از جمله این که تثبیت بر اساس چه سطح تولیدی و همین‌طور شرایط ویژه کشورهایی نظیر لیبی، نیجریه و ایران بعید است در زمان باقیمانده تولیدکنندگان در باره ابهام‌های چنین تصمیمی به توافق نهایی برسند.

یوسفی سناریوی سوم را نبود تصمیمی تازه و شکست نشست دانست و گفت: سناریوی چهارم حالت بینابین سناریوی دوم و سوم است بدین معنی که نشست برگزار شود و شرکت کنندگان به  انتشار یک بیانیه کلی بدون ذکر جزئیات مبنی بر این که تولیدکنندگان حاضر در نشست متعهد به افزایش ندادن سطح تولید و همکاری بیشتر می شوند اکتفا کنند.

کارشناس ارشد موسسه مطالعات انرژی احتمال وقوع سناریوی چهارم را بیشتر از سناریوهای دیگر عنوان کرد و افزود: البته تحقق سناریوی چهارم فرق چندانی با شکست نشست ندارد، اما از این لحاظ که نسبت به نشست گذشته در دوحه یک گام مثبت به جلو برداشته می شود و احتمال تصمیم گیری آنها را در آینده بیشتر می کند می تواند مثبت تلقی شود و از تزلزل بیشتر قیمتها جلوگیری کند.

افزایش قیمت نفت با اعلام برگزاری نشست الجزایر

این کارشناس ارشد اقتصاد انرژی با اشاره به این که در اوایل ماه اوت که خبر نشست الجزایر مطرح شد قیمت نفت خام های شاخص بعد از آن که حدود دو ماه روند نزولی داشت، با افزایش مواجه شد، یادآور شد: قیمت سبد نفتی اوپک که پیش از اعلام برگزاری این نشست به سطح ٣٨ دلار در بشکه رسیده بود به سطح ٤٥ دلار در بشکه رسید.

به گفته وی، توقف روند رشد تعداد دکل های حفاری فعال در بخش نفت آمریکا، توقف روند افزایشی سطح ذخیره‌سازی ها نفت خام و فرآورده در آمریکا و سایر کشورهای توسعه یافته، ادامه کاهش تولید نفت خام غیر اوپک و بویژه نفت شیل آمریکا، قطع بخشی از تولید نفت در خلیج مکزیک به دلیل طوفان و دریای شمال به دلیل عملیات تعمیر و نگهداری، ادامه حملات شورشیان در دلتای نیجر به تاسیسات نفتی و ادامه عدم عرضه بخشی از نفت نیجریه، افزایش خالص وضع بورس بازان در بازارهای آتی و … از دیگر عوامل افزایش قیمت نفت در ماه اوت و اوایل سپتامبر بوده است.

یوسفی تاکید کرد: به طور کلی مطرح شدن دوباره طرح «فریز نفتی» تاثیر مثبتی بر قیمتها گذاشت، به‌ویژه که بیشتر مقام‌های نفتی کشورهای تولیدکننده نسبت به لزوم نتیجه مثبت در نشست برای ثبات بازار اظهار امیدواری کردند و حتی موضع عربستان سعودی نیز نسبت به اجلاس ماه آوریل که در دوحه برگزار شد تا حدودی تعدیل شده است.

کارشناس ارشد اقتصاد انرژی یادآور شد: با این حال تاثیر نشست بر بازار نفت بستگی به نتیجه آن دارد؛ در این شرایط که بازار در وضع مازاد عرضه قرار دارد و سطح ذخیره سازی‌ها نیز در سطح بالایی قرار دارد بدون شک نتیجه مثبت از تزلزل بیشتر قیمت‌ها جلوگیری خواهد کرد و در صورت شکست آن تاثیر منفی مضاعفی را بر قیمت‌ها خواهد گذاشت.

کاهش مازاد عرضه در بازار نفت در سال ٢٠١٦

وی با بیان این که بر اساس برآوردها هم اکنون مازاد عرضه رقمی کمتر از یک میلیون و ٥٠٠ هزار بشکه در روز است، تصریح کرد: این رقم نسبت به میانگین سال ٢٠١٥ که حدود ٢ میلیون بشکه در روز بود رقم خیلی پایین تری است.

یوسفی ادامه داد: بدون شک تثبیت سطح کنونی تولید سبب خواهد شد که همچنان مازاد عرضه در بازار وجود داشته باشد، اما در سطحی پایین تر از سال ٢٠١٥ و همینطور نیمه اول سال ٢٠١٦، با این حال تثبیت تولید از تزلزل و نبود ثبات بیشتر قیمت نفت جلوگیری خواهد کرد و زمان رسیدن بازار به تعادل را کوتاه تر خواهد کرد.

وی با اشاره به این که در شرایط کنونی هر کاهش تولیدی چه برنامه ریزی شده و چه غیر برنامه ریزی شده سبب تقویت قیمتها خواهد شد، تصریح کرد: اگر برخی کشورهای اوپکی نظیر عربستان، عراق و امارات که در دو سال گذشته تولید خود را افزایش داده و سهم بازار ایران، لیبی، نیجریه و ونزوئلا را تصاحب کرده‌اند،  متعهد به کاهش تولید و باز پس دادن سهم بازار شوند، بدون شک تاثیر مثبت زیادی بر قیمت‌ها خواهد گذاشت.

کارشناس ارشد موسسه مطالعات انرژی افزود: اما مسئله اصلی این است که این کشورها به هیچ عنوان حاضر به چنین اقدامی نخواهند شد و اصرار بر آن نیز اگرچه از لحاظ منطقی قابل دفاع است، اما درعمل آب در هاون کوبیدن است و نتیجه‌ای را برای کشورهایی که سهم بازار خود را از دست داده‌اند نخواهد داشت.

این کارشناس ارشد اقتصاد انرژی با بیان این که رسیدن ایران به سطح تولید پیش از تحریم‌ها حق طبیعی ایران است و تقریبا همه کشورهای تولید کننده به آن اذعان دارند، افزود: بر اساس آمار ایران توانسته حدود یک میلیون بشکه در روز تولید نفت خود را افزایش دهد و به سطح پیش از تحریم‌ها نزدیک شود، از این رو امکان تعامل و همکاری ایران نسبت به گذشته بیشتر شده است.

به گفته وی، ایران با شرکت در نشست و گذاشتن شروطی مبنی بر این که از یک سطح تولیدی بالاتر نخواهد رفت می تواند به ثبات بازار کمک کند.

تولید نفت روسیه از ٢٠١٧ نزولی می شود

یوسفی با بیان این که اصرار عربستان برای پیوستن ایران به طرح تثبیت تولید، بیشتر یک تصمیم سیاسی است و از سوی مقام‌های سیاسی خارج از وزارت نفت این کشور گرفته شده است، اظهار کرد: عربستان در رقابت راهبردی با ایران در منطقه خلیج فارس و به طور ویژه در سوریه، یمن و عراق در موضع ضعف قرار گرفته است، از این رو تلاش می کند تا با وجود این که از ناحیه کاهش شدید درآمدهای نفتی تحت فشار است از این حیث ایران را تحت فشار قرار دهد و برای بازگشت ایران به بازار مانع ایجاد کند.

وی با اشاره به این که هم‌اکنون نه عربستان سعودی و نه روسیه ظرفیت افزایش تولید ندارند، یادآور شد: پیش‌بینی می شد از سال ٢٠١٦ تولید روسیه با توجه قیمتهای پایین در طی دو سال گذشته و همینطور تحریم‌های وضع شده علیه این کشور روند کاهشی به خود بگیرد، اگر چه این موضوع در سال ٢٠١٦ اتفاق نیفتاد و تولید این کشور از ماه ژانویه ٢٠١٦ تا کنون در سطح ١٠ میلیون و ٢٥٠ هزار بشکه در روز ثابت بوده است.

به گفته یوسفی، پیش بینی می شود که تولید روسیه از سال ٢٠١٧ روند نزولی به خود بگیرد و از طرف دیگر تولید عربستان نیز در سطح بالای ١٠ میلیون و ٥٨٠ هزار بشکه در روز قرار دارد که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان حداکثر تولید نفت این کشور است و توان افزایش بیش از آن را ندارد.

کارشناس ارشد موسسه مطالعات انرژی ادامه داد: عملا تصمیم گیری یا عدم تصمیم گیری برای تثبیت تولید برای روسیه و عربستان فرق زیادی ندارد و حتی  مخالفت این دو کشور با طرح تثبیت تولید به معنای آنست که این کشورها توان افزایش بیشتر تولید را ندارند و بواسطه آن خواهان اعمال فشار بر کشورهایی هستند که برنامه افزایش تولید دارند.

یوسفی از بازگشت لیبی و نیجریه به بازار نفت بعنوان یک تهدید یاد کرد و افزود: یکی از مسائلی که بازار را تهدید می کند بازگشت آن بخش از تولیدی است که به طور غیر برنامه ریزی شده از بازار خارج شده و بخش عمده آن در دو کشور لیبی و نیجریه قرار دارد و در صورت بهبود ثبات سیاسی ظرفیت افزایش تولید دارند.

عربستان از ایران بیشتر ضرر می کند

این کارشناس ارشد اقتصاد انرژی اظهار کرد: بدون شک با توجه به حجم تولید و صادرات بالاتر عربستان از ایران، این کشور از ضعف قیمت‌ها آسیب بیشتری از ایران می بیند، اما باید این نکته را در نظر گرفت که همه صادرکنندگان نفت به نوعی در یک کشتی نشسته اند و بهتر است به جای تفکر آسیب پذیری بیشتر رقیب، به دنبال همکاری بیشتر باشند و به سمت راه حلی بروند که منافع جمعی را در نظر داشته باشد.

وی در ادامه به حذف نظام سهمیه بندی در اوپک اشاره کرد و افزود: نظام سهمیه بندی اوپک یعنی آنچه در دهه های ١٩٨٠ و ١٩٩٠ از سوی اوپک اجرا می شد، به طور غیر رسمی در طی سالهای ٢٠٠٥ و ٢٠٠٦ کنار نهاده شد و بعد از آن اوپک در بیانیه های خود اصطلاح سهمیه را بکار نمی برد و به  جای آن از اصطلاح “هدف تولیدی” استفاده می کرد.

یوسفی بازگشت نظام سهمیه بندی به شکل گذشته را بعید دانست و ادامه داد: نخست این که تولید برخی از اعضاء دستخوش تغییرات اساسی شده و از طرف دیگر برخی از اعضا نیز از قبیل لیبی و نیجریه کمتر از ظرفیت تولید چند سال گذشته خود تولید می کنند و از همه مهمتر چون تصمیمهای اوپک به طور ویژه تصمیم در مورد سهمیه تولیدی برای هر یک از اعضا کاملا سیاسی است و در شرایط کنونی که چالش های سیاسی بین ایران و عربستان در اوج خود قرار دارد، بعید است توافقی در این مورد صورت بگیرد.

این کارشناس ارشد اقتصاد انرژی با بیان این که تولیدکنندگان در نشست الجزایر باید بر مسائل کنونی و کوتاه مدت بازار تمرکز کنند، تصریح کرد: مطرح شدن موضوع سهمیه بندی فقط سبب ایجاد مشکلات بیشتر می شود و از طرف دیگر این نشستی است که بین تولیدکنندگان اوپک و غیر عضو اوپک برگزار می شود و نمی توان آن را نشست اوپک نامید.

به گفته وی، ایجاد مجدد مکانیسم سهمیه بندی تولید بهتر است در اجلاس عادی اوپک مطرح شود البته به طور حتم باید در سازوکاری تازه که قرار است تعریف شود جایی نیز برای تولیدکنندگان غیر عضو اوپک تعریف شود.

0 پسندیده شده
روزنامه آسیا اپراتور اول
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.