«بیداری» گزینه‌ مرور دوستداران ادبیات از روزهای قیام

|
0 دیدگاه

«بیداری» یکی از گزینه‌های مرور دوستداران ادبیات می‌تواند باشد. ادبیاتی که سعی دارد از روزهای خون و قیام ته‌رنگی از وقایع برای نسل‌های نو یادگار آورد.

«بیداری» با روند ترسیم لحظه‌ها و گذر روزهای تصنیف فروشی به اسم هوشیار شروع می‌شود. مرد عامی ولی دردمند و مسلمان انقلابی که گه‌گاه اعلامیه در پوشش فروش آن کاغذها به اینطرف و آنطرف می‌برد و در حقیقت نفس روزگار خودش را نو می‌کند.

جهان بادیگارد سرهنگ شاهنده از بدو دیدن هوشیار در جاده نفرتی از او به دل می‌گیرد. بصیر انقلابی عاشق سلوک که فعلا انزوا گزیده و در سودای یادگرفتن لسان جانوران اهل و وحشی است به کوه و کمر زده و به نوعی هم دغدغه سیاست را دارد و هم عهده دار امورات یک مجروح زندان‌های شاه که تصادفا راهش به آن گوشه دور افتاده کشیده و در واقع روزگارش را اینها شکل داده است. او این انقلابی مجروح با گلوله را در دل مزرعه نوآباد تیمار می‌کند و از روزگار میانسالی دوست هوشیار است، که دل به هجرت داده است.

هوشیار به اطراف سلفچگان آمده که او را بیابد اما در تور جهان و شاهنده و زنش ثریا می‌افتد. در بدو ورود اینها به حسن‌آباد و کمپ نظامی‌های شاه در ایست بازرسی دستگیر می‌شود. این بصیر دوم را دست غیب و شهود آنجا کشانده که حیرت جهان را کامل کند، انگار این حادثه بهانه جنون و سردرگمی اوست!

این دو تصویر یعنی یکی بصیر دوست هوشیار و دیگری که در بدو عبور از جاده قم تهران دستگیر شده جهان را در حیرت و بغض فرو می‌برد و ناشیانه و سردرگم مدام تلاش دارد با زجر دادن هوشیار راز این شبهه را در یابد، شبهه حضور تقریبا همزمان بصیر در جاده و ایضا بصیر دیگری در جاده!

مجروح شدن دختر سرهنگ در انفجار تصادفی گلوله تانک چیفتن و از حال رفتن ثریا برگ حوادث را ورق می‌زند و شاهنده به کمپ نظامی‌ها می‌آید. هوشیار که مورد غضب جهان قرار گرفته، رفته رفته چابک شده و ستیهنده قصد مقابله دارد،‌ جهان که ازکودکی شرور بوده چشم‌های برزخی‌اش باز شده اما جز آثار بدکرداری‌های خود چیزی نمی‌بیند.

«بیداری» گستره افول انسانی بدکردار و ایضا شکوه و صفای عروج یک انقلابی را در خود دارد، شکافتن لایه‌های درونی سردمدارن سرکوب مردم مسلمان و زندگی‌های آنها منجمله اویسی و همپالکی‌های او از فرازهای دیگر کار است.

در روزگار عسرت رمان‌های دردمندانه و متعهد به شکوه آن روزهای انقلاب اسلامی که دعبی در بازآفرینی آن روزها را دارند، «بیداری» یکی از گزینه‌های مرور دوستداران ادبیات می‌تواند باشد. ادبیاتی که سعی دارد از روزهای خون و قیام ته‌رنگی از وقایع برای نسل‌های نو یادگار آورد.

چه سستی غریبی گرفته فضای ادبیات کشور را که نگاهی حتی به این دردمندی‌های آن روزهای یوم الله در هیچ بادیه و شهر و غوغایی نیست و کلک نقد یا نیم‌نگاهی در این فضاها نمی‌گردد!

 

0 پسندیده شده
روزنامه آسیا اپراتور دوم
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.