کسانی که می‌گویند “اگر ما نباشیم، ایران ونزوئلا می‌شود”،درپی ایجاد وحشت و سرقت آراء مردم هستند

|
0 دیدگاه

رئیس مرکز تجارت جهانی ایران گفته است: عده ای خاص با رمز ” اگر ما نباشیم، ایران ونزوئلا میشود” در پی ایجاد وحشت و سرقت آراء مردم میباشند، ایران هرگز ونزوئلا نخواهد شد.

محمدرضا سبزعلیپور رئیس مرکز تجارت جهانی ایران که در دوره قبل از مدافعان دولت روحانی بود، ولی این دولت تاب انتقاد موافقان خود را هم نداشت و وی را به دلیل این انتقادها به زندان فرستاد که اخیراً آزاد شد، در کانال تلگرامی خود نوشت: “کشوری همچون ایران که ۴۰ سال است در برابر سخت ترین تحریمها و جنگها و فشارهای بین المللی مقاومت کرده از این بیدها نیست که با این بادها بلرزد و با رئیس جمهور شدن و یا نشدن کسی، هرگز پیکرۀ آن نخواهد لرزید و به اروپا یا ونزوئلا مبدل نخواهد شد.

با کمال افتخار و به دور از هر شعاری میتوان گفت که ما در کشوری زندگی میکنیم که بواسطه موقعیت خاص جغرافیایی و منطقه ای، آب و هوایی، پتانسیل ها و نعمات گرانبها و ثروت بی نظیر خدادادی، بهره مندی از قدیمی ترین تمدن های باستانی جهان ، نیروی انسانی جوان و… دهها مورد دیگر یکی از برجسته ترین کشورهای جهان بوده که داشتن چنین کشوری با تمام مزیت های ذکر شده آرزوی همۀ جهانیان میباشد، از سویی دیگر همسایگی با ۱۵ کشور کوچک و بزرگ دنیا که بازار مصرفی بزرگی حدود ۶۰۰ میلیون نفر را برایمان ایجاد کرده و ایران را در موقعیت تأمین کننده منابع طبیعی، کالاهای صنعتی و مصرفی و صادرکننده خدمات فنی و مهندسی قرار داده نیز خود امتیاز بزرگی را برایمان ایجاد کرده که خیلی از کشورهای جهان هم از این مزایای ویژه و خدادادی بی بهره اند.”

وی افزود: در چنین شرایطی و با موقعیت فعلی ایران، کشورمان نیازمند دولتی دلسوز، قدرتمند، کاردان، مدیر و مدبر، فراجناحی، هماهنگ و دارای پشتوانه ملی میباشد تا مسائل و امورات کشوری را بطور انقلابی حل و فصل و اداره نماید. از طرفی لازمۀ مدیریت کشور، عزم ملی، شجاعت، تدبیر و برنامه ریزی صحیح است. زیرا اگر شجاع نباشیم، قطعاً نمیتوانیم مدیریت جهادی داشته باشیم. ۳۹ سال از عمر نظام جمهوری اسلامی میگذرد و در این مدت تهدید های زیادی علیه ایران صورت گرفته که هر یک از این تهدید ها اگر نظام دیگری را هدف گرفته بود، قطعاً آن نظام را تاکنون سرنگون میکرد. لکن آنچه که سبب شده تا کشور ایران تا به امروز با قدرت و قوت مسیر خودش را علیرغم تهدیدات گسترده ادامه دهد، این بوده که دشمنان خود را خوب شناخته و شجاعت لازمه را در برخورد با آنان داشته است پس با شجاعت و اعتماد به نفس میتوانیم مشکلات و نابسامانی های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و بین المللی را هم سریعاً مرتفع و از برابر خود برداریم.

علیپور با طرح این سؤال که چرا علیرغم همه تهدیدات، جنگها و تحریم های داخلی و خارجی توانسته ایم ایران اسلامی را نزدیک به ۴ دهه از تمامی پیچ و خم ها و فراز و نشیب ها به سلامتی عبور داده و کشوری استوار و سربلند در جهان داشته باشیم اما چند سال است که از غلبه بر مشکلات و معضلات اقتصادی ایران عاجزیم و از پس ساماندهی اقتصاد و بهبود معیشت مردم عزیزمان برنمی آییم گفت: برای پاسخ به این سؤال، ابتدا باید اشاره کوتاهی به اوضاع اقتصادی حال حاضر کشورمان بکنم و سپس به دلایل ضعف و راهکارها بپردازم: متأسفانه اقتصاد ایران طی یک دهه گذشته، عمداً یا سهواً دچار امراض متعددی شده و امروز کار بجایی رسیده که نه تشخیص درستی از دلایل این مرض ارائه میگردد و نه داروی لازمه برای درمان آن تجویز میشود!! اقتصاد مریضی با این مشخصات: منقبض، رخنۀ بیش از حد دولت در پیکره آن، راکد، افزایش روز به روز قیمتها، بحران تولید و ورشکستگی کارخانجات، نابودی برندهای برجسته، افزایش بیش از حد بیکاری، رشد سرسام آور نقدینگی، بانکها و مؤسسات اعتباری متورم و بحران زده، گسترش اقتصاد دلالی و افزایش حجمی و مبلغی قاچاق کالا، افزایش فشارهای بین المللی، تراز منفی تجاری، کاهش ارزش پول ملی، نوسان شدید قیمت ارز، بلاتکلیفی فعالان اقتصادی، افت شدید شاخصهای بورس و نابسامانی سیستم مالیاتی کشور، کاهش امنیت اقتصادی و افزایش رانت خواری و اختلاس، رشد وحشتناک چکهای برگشتی، بدهی کلان دولت به بانکها، پیمانکاران و شرکتهای خصوصی، تهی شدن سفرهای مردم و سختی گذران زندگی و… دهها مورد دیگر!!! بله، فعلاً اقتصادی با مشخصات ذکر شده گریبان ما را گرفته که اصلی و ابدا لایق ایران و ایرانی نیست!!

این صاحب نظر تجارت جهانی در ادامه تأکید کرد: بخشی از این معضلات و نابسامانی های اقتصادی حاصل تحریمها و فشارهای بین المللی بوده اما بخش اعظم آن متأسفانه محصول بی تدبیری و سوء مدیریت دولتها و گرفتن ماهی توسط برخی از مسئولین از آبهای گل آلود ایجاد شده میباشد. در این راستا دولتهای گذشته و حال، همگی وعدۀ ساماندهی اوضاع اقتصادی را به کرات داده اند اما در عمل نه تنها هیچ اتفاق مثبتی رخ نداده بلکه روز به روز وضعیت بدتر نیز شده است!! زیرا بهبود اوضاع اقتصادی و عبور از بیماری هلندی در کوتاه مدت نیازمند فاکتورهای خاصی میباشد که با سواد نصفه نیمۀ خودم بارها به دولتمردان عزیز توضیح داده ام ولیکن موارد را مجدداً تکرار میکنم شاید مفید به فایده باشد. ۱- حذف بوروکراسی های زائد اداری۲- ارتباط تنگاتنگ دولتمردان و فعالان اقتصادی۳- ایجاد جذابیت برای سرمایه گذاریهای جدید و ارائه خدمات خاص و جذاب به مشتاقان سرمایه گذاری۴- حذف انحصارات و محدود کردن فعالیت شبه دولتی ها و درگیر کردن شرکتهای مختلف در پروژه های اقتصادی ۵- تسهیل و تشویق صادرات و صادرکنندگان۶- راه اندازی مراکز جامع صادراتی ایران در بازارهای هدف ایران در خارج (که قبلاً طرح آن به دولتهای هشتم، نهم، دهم و یازدهم داده شده ولیکن هنوز درحال خاک خوردن است) ۷- ایجاد اعتماد بین فعالان اقتصادی و سازمان امور مالیاتی کشور از طریق انضباط دهی و کاهش مالیات ۸- در اختیار گذاردن سرمایه درگردش به صاحبان صنایع ورشکسته ای که توان احیاء شدن را دارند و استمهال بدهی آنان ۹- رفع ممنوع الخروجی صاحبان صنایع و فعالان اقتصادی که از طریق بانکها و سازمان مالیاتی محدود شده اند۱۰- همکاری با سازمانهای بین المللی اقتصادی جهان (از جمله مراکز تجارت جهانی) که توان ایجاد شوک در اقتصاد ایران را دارند ۱۱- حفظ رقابت‌پذیری بنگاه‌های داخلی۱۲- بهبود فضای کسب و کار۱۳- جمع کردن بساط شرخرهای حقوقی که اصلاً زیبنده نظام اسلامی نیست ۱۴- تثبیت نرخ ارز و افزایش نرخ ریال در برابر سایر ارزها با ایجاد جو مثبت روانی در جامعه ۱۵- بازگرداندن اعتماد مردم به دولتها و خوشبین کردن آنان به آینده زندگی اشان ۱۶- توسعه صنعت گردشگری با ایجاد زیر ساختها و ابزارهای مورد نیاز حضور توریست در ایران ۱۷- ارائه تسهیلات مادی و غیر مادی به انبوه سازان و برج سازان جهت افزایش ساخت و ساز در سراسر ایران۱۸- اعمال جامع و کامل سیاستهای اقتصاد مقاومتی۱۹- ارتقاء سطح مشتری مداری و جهت ‌گیری بانکها به سمت قراردادهای کوتاه مدت و یکساله۲۰- بهبود وضعیت بانکها از نظر مطالبات معوق و بالا بردن قدرت اعطاء تسهیلات آنها۲۱- توسعه صنایع پایین دستی انرژی و…. مواری دیگر.

رئیس شورای سیاستگذاری اقتصاد مقاومتی و بخش خصوصی اظهار داشت: با وجود مواردی که خدمتتان عرض کردم متأسفانه سالها است که افرادی با سردادن شعارهای جذاب و وعده های مختلف وارد صحنه رقابت انتخابات ریاست جمهوری شده و آراء مردم را بدست آورده اند ولیکن در پایان دوره چهار سالۀ و یا هشت سالۀ دولت خود نه تنها کارنامۀ موفق و قابل دفاعی از خود بجا نمی گذارند بلکه گرهی بر مشکلات پیشن نیز اضافه میکنند و جالب اینکه دوباره پا پس نمیکشند و برای توجیح عملکرد ضعیف دولت خویش و جلب نظر مجدد مردم، به شعارهای توخالی و یا ایجاد رعب و وحشت بین مردم متوسل میگردند و صراحتاً اعلام میکنند که اگر ما دوباره بر مسند قدرت سوار نشویم ایران ویران خواهد شد و زندگی برای مردم تیره و تار!!! در همین راستا چند سال پیش گروهی اعلام نمودند که اگر ما رئیس جمهور نباشیم سایه جنگ بر سر ایران سنگینی خواهد کرد و دیر یا زود آمریکا به کشورمان حمله نظامی خواهد کرد و برعکس چنانچه سکان دولت در دست ما باشد، جنگی در کار نخواهد بود!! انگار که دستشان در دست دشمنان ایران میباشد و اخبار دقیق جنگ را دوستانشان لحظه به لحظه به آقایان خبر میدهند!!  پس از مدتی اعلام نمودند که اگر ما رئیس جمهور نباشیم روز به روز فشارهای بین المللی و تحریمهای جهانی برعلیه ایران بیشتر خواهد شد تا جایی که تمام بخشهای کشورمان فلج و زندگی برای ما امکانپذیر نخواهد بود!! اما چنانچه سکان دولت در دست ما باشد، دیگر تحریمی در کار نخواهد بود!! این در حالیست که پس از گذشت سالهای طولانی، هنوز سایه تحریمهای اقتصادی از سر ما کوتاه نشده است!!!

وی افزود: حال که مجدداً فعالیت انتخابات ریاست جمهوری آغاز گشته و بازار تبلیغات نیز گرم شده است باز هم عده ای برای کسب آراء مردم به هر شگرد و ترفندی روی آورده اند و در همین راستا عده ای خاص متأسفانه پای خود را بیش از پیش از گلیم شان درازتر کرده و با طرح نقشه ای شوم و خطرناک در اتاق فکر خویش، ترس و وحشت را وارد دل مردم نموده و با رمز جدید (اگر ما نباشیم،ایران ونزوئلامیشود)در پی ایجاد سرقت آراء مردم میباشند!! این عده با القاء این سناریو که اگر سکان دولت دوازدهم در دست ما نباشد پس تحریمها مجدداً برقرار، فروش نفت کاهش، درآمد دولت صفر، واردات کالاهای اساسی متوقت، رکود صنعت و بیکاری افزایش و در نتیجه مردم ایران همچون مردم ونزوئلا، چیزی برای خوردن هم گیرشان نخواهد آمد!! پس به ما رأی دهید تا رابطه ایران با جهان خارج علی الخصوص غرب را تقویت تحریمها را رفع و بحران را از سر ایران دور کنیم!!

سبزعلیپور تصریح نمود: این سخن توطئه ای بیش برای ترساندن مردم و ایجاد ناامنی جهت کسب آراء ملت نیست و اصلی و ابدا صحت ندارد زیرا به فرض اینکه همۀ اتفاقات بد بر سر کشورمان نازل شود باز هم بنابه دلایل محکم، هرگز ایران ونزوئلا نخواهد شد. لازم به ذکر است که ساختار کشور ونزوئلا هرگز قابل مقایسه با کشورمان ایران نیست و مقایسه کردن این دو کشور با هم غلط و قیاس مع الفارق میباشد. ونزوئلا قائم به شخص است اما ایران اسلامی دارای رهبری فرزانه و همچنین نظامی مردم سالار و دارای سه قوه مستقل میباشد که تصمیم گیری در کشور با خرد جمعی انجام می پذیرد نه همانند ونزوئلا که تمام تصمیماتش را شخص رئیس جمهور به تنها اتخاذ و به مرحله اجرا در میآورد.!! ضمناً مدل اقتصادی ونزوئلا پس از روی کار آمدن دولت چاوز در سال ۱۹۹۸، برپایه اقتصاد سوسیالیستی و عمومی‌سازی اقتصاد شکل گرفت. اعتقادی که برپایه آن با افزایش درآمدهای نفتی، دولت کارخانه ‌ها، بنگاه های بزرگ اقتصادی و صنایع این کشور را که عموماً در اختیار بخش خصوصی (یعنی تحت مالکیت سفید پوستان طرفدار غرب) بود را خرید و تک تک آنها را ملی اعلام کرد. هدف اصلی چاوز از این کار، ضعیف کردن مخالفان دولت خود و افزایش اقتدار اقتصادی دولت ونزوئلا بود. بطوریکه این رویه تا سال ۲۰۱۲ و زمان درگذشت وی نیز ادامه داشت. دولتی که حدود۸۰ درصد بودجه آن متکی به صادرات و درآمد نفت میبود پس با دولتی سازی اقتصاد و کوتاه کردن دست بخش خصوصی و خرید اموال تجاری و کارخانه ‌ها، برعکس ایران بنوعی افزایش تصدی‌گریها و تعهدات و هزینه های دولت را نسبت ‌به نیازهای جامعه افزایش داد درست مثل اینکه ( خود بر سر شاخ نشست و با دستان خویش بن را برید).

وی افزود: این عدد (وابستگی۸۰ درصدی به درآمد نفت) در سال ۲۰۱۱، که تقریباً واپسین ماههای زندگی چاوز بود به حدود ۹۶ درصد رسیده بود. درصورتیکه در بسیاری از این سالها، ونزوئلا رشدهای اقتصادی بالا مانند رشدهای دو رقمی را نیز تجربه کرده بود اما این رشدها وابسته فقط و فقط وابسته به درآمدهای نفتی و افزایش تولید و فروش نفت خام بود. این ارقام نشان‌دهنده این است که وابستگی اقتصاد ونزوئلا به درآمدهای نفتی در طول سیزده سال مدیریت چاوز بر این کشور، افزایش داشته و بواسطه افزایش قیمت نفت، اقتصاد این کشور با رشدهای خوبی نیز همراه بوده است. در کنار این موضوع، سهم درآمدهای مالیاتی دولت ونزوئلا با کاهش چشمگیری مواجه بوده است. ضمن اینکه بخش عمده‌ای از این درآمدها از سوی دولت ونزوئلا، صرف واردات کالاهای مصرفی و ملی کردن صنایع این کشور شده است. لکن وابستگی مطلق اقتصاد ونزوئلا به درآمدهای نفتی موجب شد تا با کاهش چشمگیر قیمت جهانی نفت، به یکباره اقتصاد آن کشور در سراشیبی سقوط قرار گیرد.!!

سبزعلیپور گفت: اما این در حالیست که از سالها پیش اقتصاد ایران عملاً مسیری کاملاً متضاد، متفاوت و خلاف جهت اقتصاد ونزوئلا را در پیش گرفت و با تصویب اصل ۴۴ قانون اساسی، نه ‌تنها بحث افزایش تصدی ‌گریهای دولت مطرح نبود بلکه براساس این اصل بسیاری از فعالیتها و بنگاه های دولتی به بخش خصوصی، تعاونی یا غیردولتی واگذار شد. در این سالها برای اولین‌ بار در اقتصاد ایران، نهادهای غیردولتی و بخش خصوصی وارد عرصه‌هایی مانند بیمه، بانکداری، حمل و نقل ریلی و هوایی، ساخت نیروگاه و پالایشگاه و… دهها مورد دیگر شدند و بسیاری از فعالیتهای دولتی به بخش خصوصی واگذار شد که میتوان به مراکز خدمات دولت الکترونیک، دفاتر خدمات دولتی و… بعنوان نمونه‌های کوچک و قابل لمس این حرکت در اقتصاد ایران، اشاره نمود. با این روش، بخش عمده ای از تصدی گری و هزینه های دولت کاهش و به بخش خصوصی منتقل شد.

سبزعلیپور درخاتمه اظهار داشت: اقتصاد ایران طی سالهای اخیر، درکنار افزایش قیمت نفت، سهم درآمدهای مالیاتی را نیز در بودجه‌ های سالیانه خود به‌شدت افزایش داده است. در کنار این موضوع، افزایش صادرات غیرنفتی هم یکی از نشانه ‌های دیگر برای کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی است؛ صادراتی که در سال۱۳۹۰ با ثبت رکوردی جدید به حدود ۵۰ میلیارد دلار در این سال رسید. در واقع همزمان با افزایش درآمدهای نفتی در ایران، اجرای اصل ۴۴، اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده و افزایش سهم درآمدهای مالیاتی درکنار تأسیس صندوق توسعه ملی و افزایش صادرات غیرنفتی را میتوان از اقدامات دولتها در راستای کاهش وابستگی اقتصاد به درآمدهای نفتی دانست. موضوعی که درست در نقطه مقابل اقتصاد ونزوئلا در دوران مسئولیت چاوز قرار داشت. همچنین کشورمان ایران دارای صدهها بنگاه بزرگ تولیدی و صنعتی میباشد که ونزوئلا حتی یک درصد این صنایع، پالایشگاهها و پتروشیمی های بزرگ ما را در کشورش ندارد. ضمناً ایران اسلامی دارای فعالان بزرگ اقتصادی و مردان بزرگ میلیارد دلاری میباشد که برخی از آنها به تنهایی میتوانند شهر کاراکاس را یکجا خریده و تحت مالکیت خود درآورند. پس کشوری همچون ایران که۴۰ سال است که در برابر سخت ترین تحریمها و جنگها و فشارهای بین المللی مقاومت کرده از این بیدها نیست که با این بادها بلرزد و با رئیس جمهور شدن و یا نشدن کسی، هرگز پیکرۀ آن نخواهد لرزید و به اروپا یا ونزوئلا مبدل نخواهد شد. مع الوصف کسانیکه توطئه ایجاد ترس و وحشت در جامعۀ ایران را با رمز ” اگر ما نباشیم، ایران ونزوئلا میشود” آغاز نموده اند عده ای خائن و فقط در پی منافع خویش و سرقت آراء مردم میباشند و اصلاً دلسوز ایران و ایرانی نبوده و نمی باشند.

1 پسندیده شده
روزنامه آسیا اپراتور دوم
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.