سازمان‌های مردم نهاد: بازوی کمکی دولت

راحله ابراهیم نیا

علیرغم گسترش روزافزون سازمان­های مردم نهاد در کشور علی­الخصوص سازمان­های عام­المنفعه که تحت عنوان موسسات خیریه تشکیل یافته و حل معضلات اجتماعی و اقتصادی اقشار مختلف جامعه را هدف اصلی خود قرار داده­اند، این سازمان­ها هم چنان در مسیر دستیابی به اهداف خود با چالش­هایی چند مواجه ­اند.

سازمان­های مذکور موسساتی هستند که در ادبیات نوین کارآفرینی از آنان با عنوان سازمان­های کارآفرین اجتماعی یاد می­شود و با توجه به عملکردشان می توان این سازمان­ها را بازوی  کمکی برای دولت به حساب آورد که برای حل معضلات اجتماعی که بزرگ ترین مانع را در راستای  توسعه کشور ایجاد می­ کنند  به کمک دولت می­شتابند.

سازمان­هایی مردم نهادند که کم ترین کمک را به ویژه در زمینه حمایت­های مالی از دولت دریافت می­کنند. علیرغم مجموعه فعالیت­های مفید اقتصادی و اجتماعی، این سازمان­ها با موانعی هم چون بوروکراسی­  اداری در زمینه دریافت  مجوز فعالیت و یا در مواردی عدم وجود قوانینی صریح در جهت حمایت از این سازمان­ها و جمعیت تحت پوششان مواجه اند. اگر به این مسائل و معضلات، مشکلات فرهنگی موجود در جامعه را نیز بیافزاییم لزوم افزایش  توجه به این سازمان­ها بیش از پیش نمایان می­گردد. با توجه به وجود روحیه­ی کمک به هم نوع در میان مردم ایران و کمک­های گسترده و حمایت­های بی ­شائبه اقشار مختلف مردم   به سازمان­های کارآفرین اجتماعی، در برخی مواقع باورهایی نادرست و تعصبات غیرقابل قبول که از آن جمله می­توان به اصرار افراد برای کمک به مردم صرفا منطقه ای خاص و یا مذهبی خاص اشاره کرد بر مشکلات این سازمان­ها می افزاید. اهمیت بحث فرهنگ  در این مبحث با توجه به این مهم که بخش مهمی از پرسنل این سازمان­هارا داوطلبان   مختلف جامعه تشکیل می دهند بیش­تر نیز می­شود.

با توجه به این که بهترین نوع حمایت از مردم محروم را می­توان کمک­های سازمان­یافته و با برنامه از طریق سازمان­های کارآفرین اجتماعی دانست، امید است با به کارگیری تمهیداتی از قبیل کاهش بوروکراسی­  اداری در کنار   فرهنگ سازی در میان مردم به کمک رسانه ها، گامی در جهت کاهش مشکلات این سازمان­ها و به تبع آن کاهش مشکلات اجتماعی و در نتیجه توسعه جامعه برداریم.

بستن