صاحب امتیاز
دکتر ساقی باقری نیا
بنیان گذار و مدیر مسئول
ایرج جمشیدی
سردبیر بخش آنلاین(آسیانیوز)
صاحب امتیاز: دکتر ساقی باقری نیا،    بنیان گذار و مدیر مسئول: ایرج جمشیدی،    سردبیر بخش آنلاین (آسیا نیوز): نوید جمشیدی
دوشنبه / ۱۲ دی ۱۴۰۱ / ۰۵:۴۱
کد خبر: 12910
گزارشگر: 213
۴۵۱
۰
۰
۱
درخشش جهانی ورزش یک کشور با وجود بحران اقتصاد

چند درس از قهرمانی آرژانتین در جام جهانی قطر

چند درس از قهرمانی آرژانتین در جام جهانی قطر
اقتصاد بحران زده آرژانتین در تضاد کامل با برتری این کشور در زمین فوتبال قرار دارد.

به گزارش آسیانیوز، اقتصاد بحران زده آرژانتین در تضاد کامل با برتری این کشور در زمین فوتبال قرار دارد. برای شکستن چرخه بی پایان بحران های کلان اقتصادی، آرژانتینی ها باید از فداکاری، سرسختی و احترام تیم ملی خود به قوانین بازی، درس بگیرند.

درباره پیروزی چشمگیر آرژانتین در جام جهانی امسال مطالب زیادی نوشته و گفته شده است. البته بیشتر پوشش های رسانه ای حول محور تاکتیک ها و عملکرد تیم آرژانتین و جشن های عجیب و غریب که پس از اولین قهرمانی این کشور در جهان از سال 1986 به بعد، و تأثیر سیاسی احتمالی با توجه به اینکه پیروزی این تیم در سال انتخابات اتفاق افتاد، می چرخد.

اما مسئله ی جالب تر این است که این دستاورد ورزشی می تواند در مورد بی ثباتی اقتصادی آرژانتین در نیم قرن گذشته به ما مطالب مهمی را بگوید.

عملکرد اقتصادی آرژانتین در تضاد کامل با برتری آن در زمین فوتبال است. از یک سو، آرژانتین به طور کلی به عنوان یک فرصت اقتصادی از دست رفته در نظر گرفته می شود که دهه ها از بحرانی به بحران دیگر دست و پنجه نرم می کند و دارایی های ارزشمندی را که می توانست این کشور را بسیار شکوفا کند، هدر می دهد و از سوی دیگر، این کشور سابقه طولانی در پرورش و حفظ استعدادهای سطح بالا دارد.

ورزش یک نمونه از این موارد است. در حالی که تیم ملی فوتبال و کاپیتان قابل توجه آن، لیونل مسی، پس از قهرمانی در جام جهانی از قبل تبدیل به اسطوره شده اند، موفقیت آنها به دور از یک ناهنجاری است.

پیش تر ، پنج حضور قبلی در فینال جام جهانی و یک عنوان قهرمانی تاریخی به رهبری دیگو مارادونا در سال 1986 انجام شد. اما توانایی های آرژانتینی ها بسیار فراتر از ورزش است. این کشور همچنین موطن غول های ادبی مانند خورخه لوئیس بورخس، مشاهیر موسیقی مانند دانیل بارنبویم و پیشگامان پزشکی مانند رنه فاوالورو است.

واضح است که آرژانتین دارای سرمایه انسانی فوق العاده ای است. در تئوری، این باید به یک اقتصاد پر رونق منجر می شد.

پس چه چیزی بحران های مکرر اقتصاد کلان این کشور را توضیح می دهد؟ به نظر من، بهترین توضیح، ناتوانی آرژانتین در به دست آوردن و حفظ رقابت پذیری، بدون اجرای دوره ای کاهش ارزش اسمی نرخ ارز است. در حالی که کاهش ارزش پول اسمی ممکن است منجر به برخی سودهای کوتاه مدت شود، یک اقتصاد تنها با بهبود بهره وری و سودآوری می تواند رقابتی شود.

این به نوبه خود مستلزم سرمایه گذاری و پیشرفت فناوری و همچنین یک سیستم حقوقی کارآمد و با اطمینان در مورد قواعد بازی است. آرژانتین چنین محیطی را برای سرمایه گذاران فراهم نکرده و به اندازه کافی از حقوق مالکیت نیز حمایت نکرده است.

برعکس، دولت در 50 سال گذشته به طور فزاینده ای در اقتصاد مداخله کرده و خصوصی سازی ها را معکوس و مالیات ها و کنترل های مبادله ای جدید را اعمال کرده است که سرمایه گذاری خارجی و سایر کانال های توسعه را تحت فشار فراوان قرار داده است.

بازار کار سفت و سخت آرژانتین، جایی که اتحادیه‌های کارگری به فرآیندهای تعیین دستمزد شرکت‌ها تجاوز می‌کنند، به رشد بخش خصوصی آسیب رسانده است. این موانع در کنار هم به توضیح اینکه چرا اقتصاد آرژانتین، علیرغم ظهور شرکت‌های برجسته، مانند خرده‌فروشی تجارت الکترونیک Mercado Libre، و بخش‌هایی مانند صنعت سویا، کمتر رقابتی است، کمک می‌کند.

مواردی که ذکر شد در نهایت موجب می شود بسیاری از آرژانتینی‌ها به کشورهایی مهاجرت کنند که توانایی‌هایشان بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

تیم ملی فوتبال آرژانتین نمونه ای شفاف از این واقعیت تلخ است. اگرچه بیشتر ستارگان این تیم در خارج از کشور بازی می کنند، اما وقتی از آنها خواسته می شود لباس آبی و سفید آرژانتین را بپوشند، بسیار خوشحال می شوند و افتخار میکنند اما دولت فعلی با اکراه وضعیت بازیکنان را به عنوان قهرمانان ملی و الگو پذیرفته است؛ تا جایی که حزب چپ، هموطنان خود را خائن می دانند.

برای تشویق سرمایه گذاری، تقویت رشد و تحقق پتانسیل واقعی اقتصاد، سیاست گذاران آرژانتینی باید اصلاحات مبتنی بر بازار را انجام دهند. آخرین رتبه بندی رقابت پذیری جهانی IMD، آرژانتین را در بین 63 کشور در رده 62 قرار داده است و تنها ونزوئلا وضعیت بدتری دارد.

اینجا هم فوتبال می تواند درس های ارزشمندی دهد. برای شروع، هیچ دخالت سیاسی در انتخاب بازیکنان تیم ملی وجود ندارد. مطمئناً، سیاست قطبی شده آرژانتین در روابط بین باشگاه‌های فوتبال این کشور و اتحادیه قدرتمند فوتبال آرژانتین، که اساساً «مالک» تیم ملی است، منعکس می‌شود.

با این وجود، اعضای تیم توسط یک مدیر حرفه ای غیرسیاسی انتخاب می شوند. این تداخل محدود، که برای آخرین پیروزی تیم بسیار مهم بوده است، تنها به این دلیل امکان پذیر است که میلیون ها آرژانتینی احساس می کنند که در موفقیت تیمشان سهم دارند.

اما باید در نظر داشته باشیم که تیم آرژانتین همیشه موفق نبوده است. 36 سال طول کشید تا رهبری و مدیریت لازم برای قهرمانی در جام جهانی پیدا شود. در حالی که اجتناب از تأثیرات سیاسی بسیار مهم بود، حرفه ای بودن بازیکنان و احترام آنها به مسی، سرمربی لیونل اسکالونی، برای یکدیگر و قوانین بازی نیز به همان اندازه مهم بود.

آرژانتین برای شکستن چرخه پایان ناپذیر بحران های کلان اقتصادی و بازیابی قدرت رقابتی خود، می تواند از تیم ملی فوتبال خود الهام بگیرد؛ آنها باید از اشتباهات خود درس بگیرند و همچنین می توانند از موفقیت های خود نیز چیزهای زیادی بیاموزند./

نویسنده: سیدرحمان موسوی، عضو ارشد انجمن مطالعات سازمان ملل و نویسنده کتاب «جنگ،صلح و امنیت بین المللی»

آسیانیوز
https://www.asianews.ir/u/8z9
اخبار مرتبط
پله یا مارادونا چه کسی بهتر بود؟ صحبت در مورد یکی،گاهی مترادف با ذکر دیگری است.
سفیر ایران در دوحه گفت: قطر برای ‎جام جهانی در طی ۱۲ سال گذشته حدود ۲۲۰ میلیارد دلار هزینه کرد که با بازگشت سرمایه گذاری، این کشور اعتباری جهانی را نیز کسب کرده است.
با اوج گرفتن سرخوشی فینال، فیفا با انتشار توییتی از بازی مسی تمجید کرد، ولی ماجرای جنجال ها بر سر این توئیت چه بود؟
داربی نود و نهم پایتخت میان تیم‌های استقلال و پرسپولیس با تساوی ۲ بر ۲ خاتمه یافت و دو تیم امتیازها را در روز بسیار بد دروازه‌بان‌های ملی پوش تقسیم کردند!
در مراسم اختتامیه جام جهانی و در جلوی چشمان حدود ۸۸ هزار هوادار، جیانی اینفانتیو ، رئیس فیفا، تمیم بن حمد بن خلیفه آل‌ثانی، امیر قطر و امانوئل مکرون، رییس جمهور فرانسه در جایگاه مخصوص قرار گرفتند.
مراسم اهدای جام به تیم‌های قهرمان و نایب قهرمان جام جهانی همراه با خلق تصاویری زیبا و به یاد ماندنی در ورزشگاه لوسیل دوحه قطر برگزار شد.
فینال جام جهانی ۲۰۲۲ بین دو تیم آرژانتین و فرانسه با تساوی ۳ بر ۳ به پایان رسید و آلبی‌سلسته در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۲ پیروز شد و جام فوتبال جهان را از آن خود کرد.
آسیانیوز (وبسایت روزنامه آسیا) هیچگونه مسولیتی در قبال نظرات کاربران ندارد.
ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید