چهارشنبه / ۱۲ تیر ۱۳۹۸ / ۲۳:۳۵
کد خبر: 822
گزارشگر: 49
۱۹۸
۰
۰
۰

چرا دولت به سهام سود آورش چوب حراج می زند ؟

مدت هاست این خبر رسانه ای شده است که دولت در صدداست سهام خود را در 18 بنگاه اقتصادی جمعاً به مبلغ 52 هزار میلیارد تومان در معرض فروش بگذارد . طبعاً هرچه نقش نظارتی دولت در امور بر نقش دخالتی او مزیت داشته باشد کارآئی آن فزونی می گیرد و مورد تقدیر واقع می گردد.
   مدت هاست این خبر رسانه ای شده است که دولت در صدداست سهام خود را در 18 بنگاه اقتصادی جمعاً به مبلغ 52 هزار میلیارد تومان در معرض  فروش بگذارد . طبعاً هرچه نقش نظارتی دولت در امور بر نقش دخالتی او مزیت داشته باشد کارآئی آن فزونی می گیرد و مورد تقدیر واقع می گردد .دولت کارآرا معمولاً دولتی است که کار را به کاردان می سپارد و بر عملکرد ان نظارت دقیق دارد .
  مقرراست این فروش دربازار بورس و فرابورس دست به نقدویک جا انجام شود .
 دراین مجموعه ی قابل عرضه 6 شرکت پالایشگاهی لاوان (با قیمت پایه 660میلیارد تومان )، شیراز (730)، اصفهان (4800) ، تهران (4000) ، بندر عباس (4700) وتبریز (2000) وسه بانک تجارت ، ملت وصادرات که "سهم دولت در هر کدام 17 در صد " است ؛ بیمه البرز (34/17)، بیمه اتکائی امین (44/11)، هلدینگ بزرگ خلیج فارس (19)، صنایع ملی مس ایران (12) ، فولاد مبارکه اصفهان (2/17 ) ، ایران خودرو (14) ،سایپا (31/17)، کشت وصنعت پارس ( 40 ؛استثنائاً بالای 20 در صد سهام )، سرمایه گذاری ملی ایران ( حدوداً 18)، وجود دارند .
در این رابطه  پاسخ "مشاور سازمان خصوصی " در گفتگوئی با روزنامه ی شرق (9/4/98)به برخی از پرسش ها چندان قانع کننده به نظر نمی رسد و عدم پیگیری پرسشگر به ابهام ها می افزاید ؛ برای نمونه :
1 ــ سوآل : چرا دولت سهام بنگاه های اقتصادی سود ده را می فروشد در حالیکه 600 شرکت دیگر در نوبت فروش اند وچه بسا بعضاً زیان ده هم هستند ؟ خلاصه ی جواب : این تصمیم مقامات ذیربط است !
راستش دوره ی این گونه پاسخ دادن ها سر آمده است ! جواب ها باید یا شفاف ، مستند و مستدل باشند یا از واژه ی مقدس " نمی دانم " استفاده شود .
... والله تا آنجا که ما از علم اقتصاد حالیمان می شود هیچ بنگاه سود آوری به فروش نمی رسد مگر:
(1) مشتری خوبی پیدا شود که باقیمتی بسیار بالاتر از عرف بازار خریدار آن باشد و تواماً فروشنده امکان سرمایه گذاری در موردی دیگر داشته باشد که به مراتب سود آورتر باشد ! (2) فروشنده در تنگنائی خاص گرفتار آمده باشد ؛ مثلاً بشدت بدهکار باشد !!(3) زد وبندی پشت قضیه خوابیده باشد !!!
2ــ سوآل : چرا معمولاً دولت ها در دوسال  پایان دوره ی زمامداری شان دست به فروش سهام بنگاه های اقتصادی تحت الامرشان می زنند " که به اعتقاد برخی کارشناسان این اقدام برای قدرتمند کردن افراد خاص و اطرافیانشان صورت گرفته است ."
جواب ( نقل به معنی ): نه بابا! این حرف ها چیه که شما می زنید ! شرایط مزایده کاملاً منصفانه ، ومتکی بر قوانین تجارت پایه گذاری شده است !
فراموش نکنیم که پرسش در مورد زمان وقوع معامله بود ونه شرایط آن !
3ــ ...وبه ناگاه پاسخکو به شکوه در می آید که : " ما برای فروش سهام ماشین سازی تبریز 10 نوبت با قیمت حدودی 680 میلیارد تومان مزایده برگزار کردیم که در هر 10 نوبت مزایده پوچ شد ؛ یعنی هیچ کسی حاضر نشد قیمت[ پیشنهادی ] دهد . خب با کدام منطق می گویند این شرکتی که هیچ کسی حاضر نشده است برای آن 600(!) میلیارد تومان قیمت بدهد ، 5هزار میلیارد تومان قیمت داشته باشد ؟ ... مشخص است که این افراد کار کارشناسی نمی کنند و دنبال فضای تبلیغاتی ، برخورد های جناحی و جو سیاسی هستند ."
اجازه دهید به " مشاور سازمان خصوصی سازی " صرفاً یاد آوری کنیم قیمت هر کالا مساوی است با قیمت تمام شده که شامل هزینه های جنبی نیز است به علاوه ی سود ؛ از سالی که سهام ماشین سازی تبریز عرضه شد حرفی به میان نیامده است ولی بازهم این نکته از اعتبار جهانی ــ تاریخی این فرمول چیزی کم نمی کند ؛ حال بحث قیمت تمام شده کالامطرح است که  توسط حسابداران خبره ی  صنعتی با دقتی بسیار بالا قابل محاسبه است که ربطی به استدلال ایشان ندارد و اساساً قیمت تمام شد را عرضه و تقاضا تعیین نمی کند .
با نگاهی دیگر امر مزایده ، بازی ها وزد وبندهای آشکار ونهان  خاص خود را دارد که سرچشمه ی انواع رانت ها است و اگر اجازه باشد وارد این مبحث قبیحه نشویم بهتر است .
4ــ ... ودر خاتمه ؛ جناب مشاور اصرار دارند که خریداران سهام 18بنگاه  برشمرده قطعاً بخش خصوصی است و لاغیر ! ... ودر مقابل سوآل پرسشگر که :"اگر بخش خصوصی توان خرید نداشت چه می شود؟ " جناب مشاور خیلی کوتاه جواب می دهد :" آن زمان هیئت واگذاری بررسی می کند که شرکتی را به صورت نقد ، یک جا وبلوکی واگذار کند یا نحوه ی واگذاری را تغییر دهد ."
جل الخالق !
پس تکلیف کاملاً روشن است ! حضرات بخش خصوصی در مزایده های اولیه شرکت نکنید تا بر گزار کنندگان آن که گویا قسم خورده اند تحت هر شرایطی انان را بفروشند مجبور شوند تدریجاً آن چنان " نحوه ی واگذاری را تغییر دهند ." که در بهترین حالت ائتلاف های صرفاً(!)شما توان  تجمیع سرمایه های راکدتان را ایجاب کند و فرصت خرید را از دست ندهید !   
مسعود خوشابی
پست الکترونیک را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید