صاحب امتیاز
دکتر ساقی باقری نیا
بنیان‌گذار و مدیر مسئول
جاویدنام ایرج جمشیدی
سردبیر وبسایت
نوید جمشیدی
صاحب امتیاز: دکتر ساقی باقری نیا،    بنیان‌گذار و مدیر مسئول: جاویدنام ایرج جمشیدی،   سردبیر وبسایت: نوید جمشیدی
دوشنبه / ۳۰ بهمن ۱۴۰۲ / ۱۵:۰۱
کد خبر: 19953
گزارشگر: 464
۳۹۴
۰
۰
۱
یادداشت| مسعود خوشابی

هرمسابقه‌، گامی فراتر به‌سوی همبستگی جهانی

هرمسابقه‌، گامی فراتر به‌سوی همبستگی جهانی
تماشای مسابقات در هر سطحی، گران‌قدر فرصتی است برای گذران بهتر اوقاتی از زندگی هنگامی که برای تماشای مسابقات در سطوح: کودکستانی، دبستانی، دبیرستانی یا دانشگاهی‌ِ فرزندان‌مان در محل نمایشگاه یا سالن ورزشی حاضر می‌شویم، از این‌که آنان را این‌همه هوشمند و توانا می‌بینیم، سرشار از سعادت می‌شویم.


آسیانیوز -
دخترک یا پسرکی که تا دیروز به زحمت روی ‌پای‌خود می‌ایستاد، امروز با چه شور و شوق و انرژی و همآهنگی شگفت‌انگیزی هنرنمایی می‌کند و خود را می‌نمایاند! ویلن می‌نوازد، توپ را وارد سبد می‌کند، مهره‌های شطرنج را جابه‌جا می‌کند، در آب شیرجه می‌رود، دوچرخه می‌راند و در یک کار گروهی، موزون، هم‌نوا و هم‌آوا نقش‌آفرینی‌ می‌کند. به‌ناگاه در این اندیشه فرو می‌روید: خدای من، چه می‌بینم! سایرین هم که در صحنه حضور دارند جگرگوشه‌های مردم هستند. کمی چشم از صحنه برمی‌دارید و به تماشای جماعت می‌پردازید؛ آن پدر و مادر را ببین! آن برادر و خواهر را ببین! آن همسایه! آن هم‌محله‌ای آشنا! آن همشهری! همه دوستدار رشد و شکوفایی کودکان، نوجوانان و جوانان.

اوه...! چه‌ می‌بینم! فرزندم پرتاب خوبی دارد، آن دیگری را ببین! با چه سرعتی با توپ حرکت می‌کند! جاگیری آن یکی را باش!... چه ماهرانه فرصت‌های طلایی برای گل‌ زدن و کسب امتیازهای بیشتر ایجاد می‌کند!

چه بسا بازی تک‌به‌تک حریفان را هم باید درنظر داشت. آن‌ها هم هوشمندانه و حساب‌شده بازی می‌کنند، توانایی‌ها و نقاط‌قوت قابل توجهی دارند، هم‌مدرسه‌ای هستند، با بعضی‌هایشان هم‌محله هستیم، همشهری که جای خود دارد! و مهم‌تر از همه: هم‌استانی، هم‌وطن، از اهالی یک منطقه‌ معروف به خاورمیانه، هم‌قاره و در نهایت متعلق به یک سیاره، یک سیاره کم وبیش بی‌همتا... به نام «زمین».

در هر مسابقه، شرکت‌کنندگان برآنند آنچه را آموخته‌اند و با تمرین و ممارست بسیار کسب کرده‌اند، به‌کار گیرند و از حریف سبقت جویند و در این گیر و دار، قطعاً می‌آموزند و بارورتر می‌شوند.

در هر مسابقه، غالباً حدّ اعلای توانایی، مهارت، خلاقیت، پایداری، تسلط بر خود، هم‌کاری، هم‌نوایی، هم‌آوایی و هم‌یاری و هزاران حسن گروهی دیگر از محسنات پرشمار بشری جلوه‌ای خارق‌العاده پیدا می‌کنند.

در هر مسابقه‌ای، شرکت‌کنندگان در آن خود را بهتر می‌شناسند و این خودشناسی یعنی اعتلاء و ارتقاء حد و حدود تعیین شده پیشین، یعنی گام برداشتن فراتر و به‌سوی آینده‌ای نوتر و درخشان‌تر!

تماشای مسابقات ما را به هیجان می‌آورند، چون شاهد این پیشرفت‌ها هستیم. هر مسابقه‌ای بدون استثناء آزمونی‌ است که ما را به سمت جلو هدایت می‌کند و در پیمودن این مسیر چه بسیار که انسان‌ها به هم نزدیک و نزدیک‌تر می‌شوند.

این خاصیت بشر است که از حریف‌اش در میدان رقابت بیشتر از هر آموزشگاهی «چیز» فرا می‌گیرد‌. از این‌رو نمایشگاه‌ها و میدان‌های مسابقات، بزرگ‌ترین مکان‌های آموزشی بشری محسوب می‌شوند. چشیدن دو طعم پیروزی و شکست به خاطر آنچه در این دو فاصله آموخته شده است، گواراترین مزه‌ای است که می‌توان چشید و از آن برخوردارشد. هرشکست، سکوی پرشی است برای پیروزی آتی و هر پیروزی ره‌گشای طریقی است به سمت پیمودن مسیر پُر هیجان تکامل.

آن‌ها که از همبستگی انسان‌ها هراس دارند به مسابقات رنگ، بو و طعم دیگری می‌دهند! آن‌ها اساساً چشم دیدن تبدیل شدن «من‌»ها به «ما»ها را ندارند. از عناصر وحدت‌بخش و همبستگی‌آفرین، جدایی و تفرقه و گسست مطالبه می‌کنند.

هر میدان مسابقه یک موزه است، نه مملو از آثار باقی‌مانده یادگاران پیشینیان‌مان، نه مشحون از ابزار و آلات زندگی‌های مردمان آغازین‌مان، بلکه از ارزشمندترین دستآوردهای بشری که در حال نوزائی، نوآفرینی و جلوه‌گری است.

آن‌ها که از اتفاق جهانی بشر در وحشت دائمی بسر می‌برند، از مسابقات، حربه‌ای به‌منظور شرحه شرحه کردن پیکری واحد که در تکاپوی رهایی از پایبندهاست می‌سازند و این اندیشه را رواج می‌دهند که برگزاری این نمایش‌ها به منظور توسعه‌ی زعامت «ما، از همه بهتران» صورت می‌گیرند! شکاف و شیار وارد کردن میان انسان‌های یکپارچه و از یک گوهر، در راستای رسالت تاریخی‌شان است، یعنی چیرگی‌ بی‌همتایشان نه تنها بر این کره‌ خاکی بلکه بر جهان لایتناهی. خدایگان زر و زور و تزویر، بقای ننگین‌شان بر این ارض هستی‌بخش را در افشاندن بذر تفرقه و نفاق می‌دانند. از رقابت نه رفاقت که تَفَرُّق مطالبه می‌کنند و در آوازه‌گری‌هایشان نه نوای داوودی و صلح و آشتی که بر طبل جنگ و کشتار و ویرانی می‌کوبند.

در مسابقات، شکست به‌معنی فرو افتادن، بی‌معناست، زیرا در مفهوم فروافتادن و سقوط، به‌دست نیاوردن نهفته است و در مسابقات آن‌چه بدست می‌آید آموزه‌های جدیدتر، تجارب بهینه‌تر و آشنایی‌ها و شناخت‌های افزون‌تر است.

بشر امروزه برای رهایی از گرفتاری‌های پرشماری که برایش ساخته‌اند، بدون دست‌یابی به همبستگی جهانی راه چاره‌ای ندارد و مسابقات در هر سطحی، نوشداروی گسست از درد جانکاه تاریخی تفرقه و جدایی است.

https://www.asianews.ir/u/e4b
اخبار مرتبط
تیتر اول‌ روزنامه‌ اقتصادی‌‌ آسیای ۱۴۰۲/۱۰/۱۱با عنوان" قُلَّکی‌ شکسته‌ به نام‌ صندوقِ‌ توسعه‌ی‌ ملّی" به برخی از بیانات حمید امانی‌ همدانی، معاون سازمان برنامه‌وبودجه در نشست خبری و در جمع اصحاب رسانه پرداخته است، که از جنبه هائی به طرزی شگفت انگیز‌ حائز توجه بسیار است!‌
آسیانیوز (وبسایت روزنامه آسیا) هیچگونه مسولیتی در قبال نظرات کاربران ندارد.
ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید